czwartek, 3 października 2013

Odpal maxa!!




Mąż rano do córki:
- Cholera! Zaraz się spóźnimy!
- Oj tata, to odpal maxa!

Odpalili. Zdążyli.

Zęby Młodej też odpaliły maxa i wyszły. Trzy jednocześnie!
Jeszcze pięć i będę mogła odhaczyć ząbkowanie.

Zniszczenie lubi jeszcze jedną grę. Jakby co poprzednia jest tu . Chodzi w niej mniej więcej o to, że "owszem, pójdę spać bo jestem malutka, ale jak długo pośpię to Ci nie powiem, więc jeśli masz coś do zrobienia to Odpal Matka Maxa!"
Ta gra jest łatwiejsza i można oszukiwać. Zazwyczaj biorę prysznic, robię sobie kawkę i makijaż, po czym siadam i czekam. I jak Młoda wstaję krzyczę triumfalnie: "Ha, wygrałam".
Wczoraj punkt zdobyła Iga.
Zasnęła. Na mnie czekało sporo roboty. Obowiązkowo minimum sanitarne, ogarnąć chatę, pranie suche zdjąć, mokre powiesić i zrobić obiad.
Szybkie mycie. Zaliczone. Zaszpachlować zmarszczki pudrem. Zaliczone. Jedno oko pomalowane. Drugie już nie.
Mała wstała i dam głowę, że usłyszałam: "mam cię! nie zdążyłaś!".
No cóż, pranie zostało w pralce do wieczora, obiad robiłyśmy razem. Właściwie Idzia zrobiła. Ziemniaki obrała zębami, wyszła jej smaczna marchewka. Pierwotnie miała być z groszkiem ale został  wyjedzony. W planie były też kotlety z cycka kurczaka ale nie odważyłam się tłuc i panierować w obecności Zniszczenia. Kurczaka pokroiłam w kostkę i wrzuciłam na patelnie. W tym czasie Młoda dobrała się do szuflady z przyprawami. Ona wysypywała, ja zbierałam i...do kurczaka. Jak leci. Tylko z przyprawy do piernika zrezygnowałam.
Jak nic, córcia zostanie Masterszefem. Wszystko wyszło pysznie!

Ale dzisiaj odpalę maxa, bo sprzątania mam od groma:)
 

wtorek, 1 października 2013

Pochwała lenistwa.



             

Leniwy mąż to skarb!
Serio!
I nie, nie walnęłam się w głowę. Oberwałam, co prawda książeczką ale tylko raz i nie mocno.
No ok, dla pewności przeprowadzę szybkie badanie....
Pokazałam sobie trzy palce i zobaczyłam trzy palce. I nie widzę żadnego światełka ani tunelu.
Można więc uznać że jestem poczytalna.
I powiem to jeszcze raz: Leniwy mąż to skarb!

Ślubny mój sprawił że tak myślę.
Tymi słowami to sprawił:

- Zupełnie nie rozumiem facetów, którzy zdradzają swoje żony. Tyle trzeba kombinować, kłamać, pilnować telefonu, kasować SMSy, z domu wychodzić. Mi by się nie chciało....

Kurtyna.
Oklaski.

poniedziałek, 30 września 2013

Dzień chłopaka.

    

    

Jedna z "moich" ciążarówek się rozładowała!
Witaj, mała Haniu!

Dziś Dzień Chłopaka.

Mam w domu jednego. Tyle, że to nie chłopak, to mężczyzna jest. Nie taki w kowbojskim kapeluszu i trawką w zębach, ale taki najprawdziwszy, najlepszy. I jest mój! Już prawie dziesięć lat. Jest jak jednorożec, graal i wygrana w totka. Taki co kocha i wybacza, że nie jestem idealna. I w chorobie wesprze i po operacji w szpitalu umyje. I taki co przytulając swoje dwie córeczki powie, że teraz to jestem trzecią kobietą w jego życiu. I bez uszczerbku na swojej męskości śmieci wyniesie, odkurzy, poprasuje i okna umyje. O! Taki jest! I jest przyjacielem moim najlepszym, sumieniem i motywacją do życia. On jest tym lepszym w naszym małżeństwie. Ja Mu zapominam mówić, że gdyby nie On to już nikt inny, że jak się spóźnia do domu to stoję w oknie ze strachu wariując, że tylko przy Nim i tylko z Nim moje życie ma sens. Zamiast tego nawrzeszczę, że o mleku zapomniał. No zapomniał, ale co z tego, skoro o tym, że nas kocha zawsze pamięta?
Taki ideał mi się trafił!

Ale, tak asekuracyjnie, żeby tabunów kobiet spragnionych ideału uniknąć, trochę dziegciu do tego miodu dodam:) Miały być same "ochy" i "achy" ale wkurzył mnie dzisiaj i wczoraj i przedwczoraj i przedprzed też.

Myśli sobie taki, że jak poszedł na grzyby (pierwszy raz w życiu!) to już wszystko wie w tym temacie. No, słowo daję, instynkt macierzyński we mnie obudził jak patrzyłam jak nawleka grzybki na nitkę żeby jej ususzyć. I On je ususzy, w zalewie zrobi i jeszcze na sosik zostanie...tylko, że tych grzybków to nazbierał ok 30 sztuk!

Chciałoby się rzec, że Chłop jaki jest każdy widzi. A w tym przypadku to niezbyt widać a jeszcze mniej słychać. Bo ten mój Chłop to głównie monosylabami się komunikuje. No chyba, że o piłkę nożną zapytasz, wtedy to potoki słów:)

I romantyczny jest jak lej po bombie!
 Przykład:
JA: Czemu my, kochanie, nigdy sobie wieczorem przy świecach, romantycznej muzyce i kieliszku wina nie posiedzimy i tak o życiu i o nas nie porozmawiamy?
On: Kochanie, bo ja przecież wina nie lubię.
......No!

I w kwestii zamiłowania do remontów i dekorowania mieszkania niezbyt się dobraliśmy. Ja bym mogła ciągle, on cierpi jak tylko usłyszy o "małym przemeblowaniu". I kolory tylko trzy rozróżnia: fajny, chujowy i pedalski!
 Kolejny przykład:
Ja: ....ten dom, co go na te dwa odcienie pomalowali, pamiętasz? Ten seledynowo-oliwkowy?
On: Mówisz o tym zielono-zielonym?
Ale różowy to zna! I szczerze nienawidzi! Tak bardzo, że jak ma Starszą rano do szkoły ubrać, to nigdy nie wie w co, bo różowych ciuchów kijem nie tknie a innych Ona póki co nie uznaje.

I kupka małej dziewczynki Mu śmierdzi. A jak bąki puszcza, że kwiatki więdną, to ok. I jak beknie, że tsunami na drugim końcu świata, też ok. I jak drze się z kibelka:" Papieru nie ma!!!".

Jeeezuuu! Jak ja kocham Tego Faceta!:)))))

I koni się boi, baaardzo:) Za to łabądki lubi.
Ten obrazek na górze to dla Ciebie, Kochanie:)
Wszystkiego Najlepszego......

piątek, 27 września 2013

Cytaty cynią cłowieka ocytanym.


    


Drogi Pomysłodawco książeczek-z-obrazkami-na-różne-tematy-dla-dzieci.

Zdając sobie sprawę z faktu, iż na "Litwo, ojczyzno moja" i "być albo nie być" jest jeszcze za wcześnie a jednocześnie wiedząc, że mali ludzie czerpią wiedzę z książek i otaczającego je świata dbam o edukację córki odkąd zaczęła kumać co nieco. Jesień paskudna i przeziębienie ograniczają czerpanie  z otoczenia, więc zostaje na lektura. Posiadam Wasze książeczki, sztuk kilkanaście i "czytam je" kilka razy na godzinę. Nie do końca z własnej woli, ale to chyba Pana nie obchodzi.
Skoro już z spędzam nad nimi tyle czasu postanowiłam podzielić się kilkoma spostrzeżeniami i wtrącić parę uwag.

Po pierwsze: ja rozumiem, że one są takie twarde i grube aby utrudnić ich konsumpcję oraz przerobienie na confetti ale czy zastanawiał się ktoś od Was nad tym jak cholernie boli oberwanie taką cegłą w piszczel albo kość policzkową...oczodołową, czy jak tam ona się fachowo nazywa?? Pewnie nikt nie robił takich badań, więc spieszę z odpowiedzią: Boli jak cholera! No ale ok, moja wina. Muszę poćwiczyć uniki i popracować nad refleksem a przede wszystkim nigdy więcej nie próbować odmawiać dziecku rządnemu wiedzy, które w dodatku umie zawalczyć o to czego chce.

Do większości Waszych pomysłów się nie czepiam. Pokończyło się szkoły to się trochę wie. "Kolory", "części ciała", "ubrania" są spoko. Łatwizna, ja wiem co gadam, dziecko rozumie. No, może jeszcze nie całkiem ale się uśmiecha. "Owoce" jakoś ujdą - dla Młodej i tak wszystko to banan albo jabłko. Mam pewien kłopot z "Warzywami". Po jaki grzyb jest tam bakłażan? Córka się drze "am, am". Skąd ja jej bakłażana wytrzasnę. Nie wiem czy sama kiedykolwiek to jadłam? Można by to zamienić np. na włoszczyznę? Taką gumką recepturką obwiązaną? To mam w lodówce.

Przechodzimy do nieco bardziej skomplikowanych kwestii. Zwierzęta. W tej materii chodzi przede wszystkim o to by naśladować odgłosy jakie te zwierzątka wydają, tak? To niech mi Pan, Panie kochany podpowie (bo moja wiedza szkolna tu zawiodła) jak robi ślimak??
"Zwierzęta domowe" są spoko, te gospodarskie nie zaskakują (koko, meee, chrum-chrum) poza ostatnią stroną! Tam jest Pan Rolnik! Jak robi Rolnik? " O żesz kurwa ale żem się wczoraj w Remizie nawalił"?? Nie powiem tak dziecku, gardzę stereotypami! No, coś wymyślę, choćby: " O, moje kochane krówki, chodźmy na pastwisko!".
Najgorzej mi idzie z "Pojazdami" i "Dzikimi zwierzętami". Chociaż nie, w "Pojazdach" stronę z rakietą kosmiczną po prostu omijam:). Ale te dzikie zwierzaki! No niby byłam kiedyś w ZOO i mam kablówkę z kanałami przyrodniczymi i nawet z kilkoma zwierzętami sobie radzę: słoń wychodzi mi nieźle, wąż i małpa też. Ale, kurde: kameleon, nosorożec, rekin! Serio??? Kto wpadł na taki pomysł?

Chciałabym prosić o drugie, nieco łatwiejsze wydanie Waszych książeczek. Matki i tak mają pod górkę, nie trzeba im utrudniać jeszcze tego, co powinno być przyjemnością i relaksem. Zwłaszcza jak Matka ma dziecko niecierpliwe i ciut agresywne. Bo ja muszę naprawdę szybko podawać prawidłowe odpowiedzi, żeby nie dostać książką w któreś z miejsc co czynią prąd lub nie doprowadzić do wybuchu trudnej do opanowania histerii.

Z poważaniem,
Znerwicowana Matka.

Mam jeszcze jedno pytanie. Nie do tego złośliwego Pana ale do Was, czytających.
Od jakiegoś czasu w zakamarkach moich zwojów w mózgu, w zakładce "Zupełnie Nie Przydatne Do Codziennego Życia" zagnieździło się pewne pytanie.
Jak brzmi zdrobnienie słowa "Nosorożec"?
Nosorożczyk?
Nosorożunio?
No jak?

czwartek, 26 września 2013

Pasibrzuch jest głodny!!


  

Do pełnego obrazu ZNISZCZENIA brakuje jeszcze jednego.

Jeśli mieliście kiedyś kota to wiecie jak to jest. Śpi sobie taki sierściuch w drugim końcu domu a gdy tylko wejdziesz do kuchni... On już tam jest.
Tak samo jest z Młodszą.
Wisi na lodówce, drąc się "Am, am, aaaaam!" Bo ten dzieciak nie je. On żre, wpier...nicza, pochłania, łyka, zasysa.

I nie chcę słyszeć:"Co ja bym dała, żeby Moje chciało jeść". Starsza kilka lat żyła powietrzem i mlekiem z butelki, więc wiem co mówię-łatwiej w dziecko coś wmusić niż mu odmówić. Odmówić czegokolwiek mojej Młodszej? Niewykonalne!

Żyjemy w strachu. Jesteśmy terroryzowani!
 Kiedyś Mąż wrócił z pracy z paczką chipsów. Rzuciłam się na niego i własnym ciałem tą paczkę zasłoniłam, warcząc:
- Zwariowałeś?? Jeszcze to zobaczy! Trzeba będzie jej dać i znów będzie miała sraczkę!
Chipsy schowane w kanapie czekały do zaśnięcia Młodej a nawet pół godziny dłużej, tak dla pewności.
To samo tyczy się piwa. Jak mamy ochotę to w kubkach do kawy musimy pić. Kto piwosz, ten wie, że to profanacja:)

W te wakacje byliśmy pod namiotami. Wszyscy od rana z puszką browarka snuli się po obozie. A nam wstyd było, bo Iga, jak mały Rumunek wieszała się ludziom na nodze i wyła "piło, piło". Nawet jej dałam pustą puszkę, żeby sobie ponosiła. Do czasu, aż znajomego odwiedziła (zupełnie prywatnie) pracownica Opieki Społecznej!

Innym razem pojechaliśmy do rodziny. Dom z ogrodem, w ogrodzie krzaczki owocowe. Było już pod koniec sezonu, owoców nie było. Tylko jeden krzak porzeczki uginał się od owoców. Pytam ciotki:
- A ta porzeczka to co? W niełaskę popadła?
- Psiary kwaśne, że nie da się jeść.
Akurat, nie da! 20 minut i Młoda zeżarła wszystko.

Żeby ta małpa jeszcze jadała to, co uchodzi za odpowiednie dla półtorarocznych brzuszków byłoby ok. Ale nie! Ona wszystko musi ekstremalnie. Przysmak? Ludzie nam nie wierzą, póki na własne oczy nie zobaczą. Surowa cebula z keczupem! Ale koniecznie tym "Z piekła rodem". Papryczka chili? Dobra. Musztarda? Pycha! Tabasco? No, może być. Sól z solniczki, cukier z cukiernicy, cytryna - to wszystko trzeba chować.

No i są jeszcze produkty spożywcze typowo dla maluchów. Słoiczki i kaszki. Próbowałam. A jakże.

Słoiczki:
- Sama-sobie-jedz-te-mdłe-rzygowiny-niedobra-matko!

Kaszki?
 Za każdym razem kończyło się wzorkiem na mojej bluzce i maseczką na twarzy (niestety, zmarszczek nie usuwa). Czemu nie robią kaszek o smaku golonki z kapustą?

I jeśli nadal uważacie, że to super, że dziecko chce jeść, to proszę o podpowiedź jak skomponować 12 urozmaiconych posiłków dziennie? 

środa, 25 września 2013

Mama Leniwiec.



  
 

Miałam milczeć ze strachu przed Klątwą Pochwalną.
Zaryzykuję, bo chcę się pochwalić:)

Już prawie nie kaszlę. Dzieci zdrowe. Iga znów przesypia noce a Gaba poszła do szkoły.

I mam od rana wywalone na wszystko. Ignoruję stada dzikich kurzo-kotów grasujących po podłodze, to że w zlewie powstała nowa cywilizacja i że góra prania osiągnęła już granicę wiecznego śniegu. Młoda tworzy freski na ścianie a ja siedzę sobie z laptopem i drugim kubkiem kawy.
 Czuję coś....powraca wspomnienie....mam na końcu języka.....Wiem- to NUDA! Ale super!:)

I z tej nudy powstał dość podły plan.
Ustawię sobie w "graniu na czekanie" melodię z Dziecka Rosemary i puszczę "strzałkę" ciężarnej siostrze.
Zuuułooo!!!!!!!!!!


I coś z cyklu Gabrysia Mówi:

Wychodziłyśmy z domu. Czekało nas tournee po sklepach.
G: Mogę wziąć hulajnogę? Albo lepiej rower. Jestem strasznie zmęczona a na rowerze się siedzi to sobie odpocznę.

......

poniedziałek, 23 września 2013

One mnie wpędzą do grobu!

  
 

Wielki huk a potem wrzask.
 Lecę do kuchni.
 Krzesło przewrócone, na kaflach leży I.
 Cała buzia, biały bodziak i rączki we krwi.
 Zaczęłam się drzeć jak opętana, chwyciłam Małą na ręce, chciałam pędzić do szpitala, gdy nagle zorientowałam się, że ta mała cholera, zanim zleciała z krzesła zeżarła pół słoika......
koncentratu pomidorowego!

Jeszcze się trzęsę, osiwiałam i zdaje się, że miałam ze dwa zawały serca.

Potrzebuję drinka:)

Lepsza córcia.


     

Tak mnie wczoraj na miłość wzięło, że od rana zagadywałam do Młodszej:
 - Kochasz mamę?
- Taa.
- A przytulisz?
- Taa.
I się tuliła i buziaczki-śliniaczki dawała.

Starsza w tym czasie siedziała w swoim pokoju zajęta "bardzo ważnymi sprawami". W pewnym momencie zawołała siostrę, bo miała "sprawę". Usłyszałam tylko skrawek rozmowy:
G: - ....i jak mama......to powiesz NIE, ok? No to poćwiczmy. Powiedz NIE.
I: - Neee.
G: - Super! Jeszcze raz.
I: - Neee.
No dobra, bawią się. Chwila spokoju, nie wnikałam o co chodzi.

Trochę później znowu zagaduje Młodą:
- Kochasz mamę?
- Neee.
- Jak to? A przytulisz się?
- Neee.

Nagle, na moich kolanach zmaterializowała się Starsza:
- Widzisz? Ona Cię nie kocha, a ja baardzo, baardzo! Jestem lepszą córcią!

Jestem pewna, że to dziewczę da sobie radę w życiu:)